07/10/2026
#အလင်္ကာကျော်စွာစောင်းဦးဘသန်းအတ္ထုပ္ပတ္တိ
(အပိုင်း ၆ ဆက်စပ်မိရာအနုပညာရှင်များ)
#ဦးအလီ ( #မဟာဂီတဦးအလီ )
ကိုအလီကိုကျွန်တော်ငယ်စဉ်ကစ၍ သိကျွမ်းခဲ့ပါသည်။ ကျွန်တော်ရန်ကုန်မြို့သို့ ရောက်ခါစမှာ တရုတ်ကပြား
ကိုဟင်ကြိုင်အိမ်တွင် ကျွန်တော်နှင့် မကြာခနတွေ့ဆုံဆိုတီးကြရသည်။ ထိုအချိန်က ကိုအလီမှာ စေကိုးလုံးမီးခြစ်ကုမ္ပဏီတွင် လော်ရီကားမောင်းနေသည်။ ကားထဲတွင် ဘင်ဂျိုတစ်လုံး အမြဲပါလေသည်။ ရောက်သည့်နေရာတိုင်း ဘင်ဂျိုတီးလိုက် သီချင်းဆိုလိုက်နှင့် နေလေ့ရှိသည်။
ညနေအလုပ်ချိန်ပြီးလျှင် ကိုဟင်ကြိုင်အိမ်တွင်ဆုံပြီး တီးကြဆိုကြရသည်။
ကိုအလီသည် ကုလားကပြားဖြစ်သော်လည်း မြန်မာသီချင်းကြီးသီချင်းခန့်များကိုသာ အထူးဝါသနာထုံသူဖြစ်၏။ ဆရာကြီးများထံတွင် အပင်ပန်းခံကာ ဂီတပညာကို ဆည်းပူးလေ့လာခဲ့သည်။ ခေတ်သီချင်းများကို လုံးဝဆိုလေ့မရှိပါ။ကိုလံဘီယာဓာတ်ပြားကုမ္ပဏီတွင် သီချင်း ကြီးမြောက်မြားစွာ သွင်းခဲ့သည်။
ဦးအလီသီချင်းကြီး အဖွဲ့အမည်နှင့် မြန်မာ့အသံမှအသံလွှင့်ခဲ့သည်မှာ ဂီတဝါသနာရှင်များသိရှိပြီးဖြစ်ပါလိမ့်မည်။
စစ်ကြိုခေတ် အစိုးရပန်းချီနှင့်တူရိယာကျောင်းတွင် အဆိုသင်တန်း၌အမှုထမ်းခဲ့သေးသည်။ ဂျပန်ခေတ်တွင် ဒဂုန်ခင်ခင်လေးဖွင့်လှစ်သော တူရိယာကျောင်းတွင် ကျွန်တော်နှင့်အတူ အဆိုနည်းပြဆရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဂျပန်ခေတ် ဒေါက်တာဘမော် ဖွင့်လှစ်သော တူရိယာကျောင်းတွင်လည်း အဆိုနည်းပြဆရာအဖြစ်နှင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ကိုအလီသည် အများအားဖြင့် ကျွန်တော်နှင့် တွဲဖက်သီဆိုခဲ့သည်ကများသည်။
ကိုအလီမှာ ထီငါးသောင်းဆု ပေါက်ဖူးသည်။
သူသည်ကက်ဆွဲခြင်း၊ မြင်းလောင်းခြင်းတို့ကိုအလွန်ဝါသနာကြီး၏ ထီပေါက်သော ငွေ ၅၀,၀၀၀ မှာ ကက်ဆွဲ မြင်းလောင်းနှင့် တစ်နှစ်ကျော်သာသုံးလိုက်ရသည်။
ဘာပစ္စည်းမှ အဖတ်မတင်ဘဲ ကုန်သွားတော့သည်။
ပန်းချီနှင့်တူရိယာကျောင်းတွင် သူအလုပ်လုပ်နေစဉ် ကျွန်တော် တရုတ်တန်းသို့ ထမင်းစားသွားသည့်အခါတိုင်း သူအမြဲလိုက်ပြီး ဘဲကင်စားလေ့ရှိသည်။ သူကကျွန်တော့်ကို ဝက်သားမစားဘူးဟု ပြောထားသဖြင့် ကျွန်တော်က "ခင်ဗျား ဝက်သားမစားယင် ဘဲကင်လည်းမစားနဲ့ ဘဲကင်မှာ ဝက်ဆီသုတ်ပြီးကင်ထားတာ ပြောလိုက်ရာ သူက "မဟုတ်ပါဘူးကွ" ဟုပြောပြီး စားမြဲတိုင်းဆက်စားနေလေသည်။
ကျွန်တော်က သူ့ကို အကဲခတ်ကြည့်ရာတွင် သူသည် ဝက်ဆီပါကြောင်း သိလျှက်နှင့် စားသောက်ကြောင်း သိရသည်။
တစ်နေ့ နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက်တွင် ပျဉ်းမနားမြို့ ဂီတဝါသနာရှင်ဖြစ်သော ဦးမူအိမ်သို့ အလည်သွားကြရာ ဦးမူမှာငယ်စဉ်ကပင် ဝက်သားအလွန်ကြိုက်သူ ဖြစ်သည်။
သူထမင်းစားလျှင် အခြားဟင်းလျှာ ဘာပဲရှိရှိ ဝက်သားချက်၊ကြော်၊ ကင် တမျိုးမျိုးပါမှ ထမင်းစားသူဖြစ်လေသည်။
ဦးမူအိမ်တွင် ထမင်းပွဲပြင်ပြီး၍စားပွဲတွင် ထိုင်လိုက်ကြရာ ဝက်အခေါက်ကင်နှင့်ဝက်အူချောင်းပန်းကန်ကြီးများပြင်ဆင်ထားသည်ကိုတွေ့ရသည်။
ဦးမူက "ဟာ...ဆရာ ကျွန်တော်သတိလစ်သွားတယ်။ ဆရာအလီက ဝက်သားမှမစားဘဲ အားနာလိုက်တာဆရာ" ဆိုပြီး ဝက်သားပန်းကန်ကို ပြန်သိမ်းရန်ကိုင်လိုက်သည်။
ကျွန်တော် "အမူ မသိမ်းနဲ့။ ကိုအလီ ဝက်သားစားတယ်။
ထားသာထား" ဟုဆိုပြီး ဝက်သားပန်းကန်ကို ပြန်ဆွဲထားလိုက်သည်။
ကိုအလီက "ဟေ့..မလုပ်ပါနဲ့ကွာ ငါမစားပါဘူး " ဟု ဆိုသဖြင့် ကျွန်တော်က "ပြောင်ပြောင်သာစားပါ။ ခင်ဗျားလည်း အသိသားနဲ့စားလာတာ အတော်ကြာပြီ " ဟု ပြောပြောဆိုဆို ဝက်သားတွေကို သူ့ပန်းကန်ထဲ ထည့်ပေးလိုက်သည်။
ဦးမူက "စားပါဆရာ"ဟုပြောပြီး ထပ်မံထည့်ပေးပြန်ရာ မြိန်ရှက်စွာနှင့်ပင် စားတော့သည်။ ရယ်လည်းရယ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ဝက်သားကို သူဆက်လက်စားတော့သည်။
တစ်နေ့ ဦးအလီသီချင်းကြီးအဖွဲ့ အသံလွှင့်ရန်အတွက် အဖွဲ့သားများကို ကားနှင့်လိုက်၍စုခေါ်နေချိန်တွင်
မြေနီကုန်းသို့ဝင်၍ ဆီချက်ခေါက်ဆွဲသုံးခွက်စားလေသည်။ အသံလွှင့်ပြီး အပြန်တွင်လည်း တစ်ခွက်စားပြန်သည်။
အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ အမဲသားရင်ဒူးရိုးဟင်းနှင့် ထမင်းစားလိုက်ပြန်သည်။ ထမင်းစားပြီးသည်နှင့် အိမ်ရှေ့သို့ထွက်ပြီး ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် အင်္ကျီမပါဘဲ ယပ်ခတ်ထိုင်နေရင်း ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားရလေတော့သည်။
#ကိုလံဘီယာဓာတ်ပြားအဆိုတော်ကြီးဒေါ်ကြည်အောင်
ဒေါ်ကြည်အောင်သည် ငယ်စဉ်က "အငြိမ့်မင်းသမီးကြည်အောင်" ဖြစ်သည်။ အငြိမ့်ကသည့်အချိန်က လူကြိုက်များလှသည်။ အကလည်းကောင်းလှ၏။ သူ့ရုပ်ရည်သည်
မချောသော်လည်း အပြုအပြင်ကောင်းသဖြင့် ကြည့်ပျော်ရှုပျော်ရှိသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ လုံးကြီးပေါက်လှဖြစ်သည်။ အငြိမ့်လောကတွင် နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာကပြခဲ့ပြီး ခေါင်းဆောင်ဇာတ်မင်းသမီးအဖြစ်နှင့် နှစ်ရှည်လများ ကပြခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းအလွမ်းအဆွေးတို့ကို နိုင်နင်းစွာကပြနိုင်ခဲ့ပေသည်။ ဇာတ်ပညာနယ်ပယ်တွင် သူ့ကိုလူသိများလှ၏။
ထိုအချိန်မှစ၍ ရံဖန်ရံခါ တရုတ်ကလပ် မြန်မာကလပ်တို့တွင် စနေနေ့တိုင်း ကျွန်တော်နှင့်တွဲဖက်ကာ ထိုင်ဆို ဆိုခဲ့ကြသည်။ သီချင်းကြီးများ သင်ကြားပေးရာ၌ အလွန်ပင်မှတ်ဉာဏ်ကောင်း၏။ အတတ်လျင်မြန်လှ၏။
ဒေါ်ကြည်အောင်၏ ခင်ပွန်းမှာဦးဘနှစ်ဖြစ်သည်။
ဦးဘနှစ်သည် အစိုးရအမှုထမ်းတယောက်ဖြစ်သည်။
ဒေါ်ကြည်အောင်၏ဒုတိယခင်ပွန်းဖြစ်သည်။ အစိုးရအလုပ်မှထွက်ပြီး ကိုလံဘီယာဓါတ်ပြားကုမ္ပဏီတွင် စီစဉ်ရေးမှူးအဖြစ် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်သည်။ စက်ဆန်း ၄ လမ်း အိမ်တွင် နေထိုင်ကြသည်။ ဒေါ်ကြည်အောင်တွင် ကြင်ကြင် (မမြကြင်) ဆိုသော သမီးတစ်ယောက်ထွန်းကားသည်
မကြည်အောင် သီဆိုထားသောသီချင်းဓါတ်ပြားကို ထိုစဉ်က အထူးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချလေသည်။ အခြားအဆိုတော်များ၏ဓာတ်ပြားမှာ ဈေးနှုန်းအတည်တကျမရှိချေ။ သီချင်းကောင်းလျှင် ၃ကျပ်ခွဲ၊ သီချင်းညံ့လျှင် ၂ကျပ်ခွဲ သင့်သလို ရောင်းသည်။ မကြည်အောင်ဓါတ်ပြားဆိုလျှင် အမြဲတမ်း၃ကျပ်ခွဲသာဖြစ်၏။ ဒေါ်ကြည်အောင် သီဆိုသွားသော သီချင်းများမှာ ယခုထက်တိုင် ခေတ်စားလျှက် ရှိသေးသည်။ ဝိစိတြ ၊ မိဘမေတ္တာ၊ အင်္ဂုလိမာလ ၊ ဗောဓိပင်နှင့်ရွှေပလ္လင်အောင်တော်မူခန်း၊ စွယ်တော်ခိုးခန်း၊ ဓာတ်တော်ဝေခန်းစသောသီချင်းများနှင့် အခြားသီချင်းပေါင်းမြောက်မြားစွာတို့ကို ပိုင်နိုင်စွာသီဆိုထားခဲ့လေသည်။
သူသည်တူရိယာပစ္စည်းများကို မတီးတတ်သော်လည်း တီးကွက်များကို ပါးစပ်တီးလုံးဖြင့်တီးရာ၌ အလွန်ပီသစွာတီးတတ်လေသည်။ စည်းတီးဝါးတီး ပိုင်နိုင်လှသည်။
ရှေးကအဆိုတော်များ သီချင်းဆိုကြရာ၌ စည်းနှင့်ဝါးကို မိမိကိုယ်တိုင်ပင်တီးခတ်၍ ဆိုကြလေသည်။ ယခုခေတ်ကဲ့သို့ စည်းဝါးတီးသူတစ်ယောက်မလို၊ မထားကြပေ။
ဒေါ်ကြည်အောင့်အသံမှာ အသံလုံးကြီး၏။ ယောကျ်ားအသံကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
"မကြည်အောင်ဟာ မိန်းမလားယောကျ်ားလား"ဟု သတင်းစာမှ မေးဖူးသည်။ စာရေးဆရာရွှေတိုင်ညွန့်က
"နှုတ်ခမ်းမွှေးမရှိဘူးတဲ့၊ နှုတ်ခမ်းမွှေးမရှိဘူးတဲ့
မကြည်အောင်" သီချင်းကိုရေးစပ်ပြီး ဓာတ်ပြားသွင်း၍ ပြန်ဖြေပေးလိုက်လေသည်။
ဒေါ်ကြည်အောင်သည် သီချင်းကြီးသီချင်းခန့်များကို
များများစားစား မတတ်ကျွမ်းသော်လည်း သီချင်းကြီးသင်ပြပေးပါက လျင်မြန်စွာမှတ်ယူနိုင်လေသည်။ တစ်ခါကဓာတ်ပြားများသွင်း၍ ပြန်ကြတော့မည်အပြု မစ္စတာကိက ဖယောင်းပြားဓာတ်ပြားတစ်ချပ်စာကျန်နေ၍ သီချင်းတပုဒ်လောက်ထပ်မံသွင်းရန် ပြောသဖြင့်
"ရွှေဘုန်းတော်ရောင်"အစချီသော ညီလာခံသီချင်းကို တက်ပေးလိုက်၏။ နှစ်ခေါက်ဆိုပြလိုက်ရုံနှင့် စာကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပင်ဓာတ်ပြားသွင်းနိုင်၏။
၎င်းသီချင်းမှာ လှည်းတန်းဦးလူကလေးရေးစပ်သော သီချင်းဖြစ်သည်။ တေးသွားများမှာ သီချင်းကြီးများထဲမှ ကောင်းနိုးရာရာ အပိုဒ်တီးကွက်များကို ထုတ်နှုတ်ရေးသားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသီချင်းကို ကျွန်တော်က စန္ဒရားကို လုံးချင်းတီး တီးသွားလိုက်သည်။
ဒေါ်ကြည်အောင်သည် သူ၏ခင်ပွန်းကွယ်လွန်သွားပြီးနောက် ကျွန်တော့်အိမ်တွင် လာရောက်နေထိုင်သည်။
နှစ်နှစ်ခန့် နေထိုင်ပြီးနောက် ငယ်ထိပ်တွင် ဂုံညင်းလောက်ရှိသည့် အနာကြီးတစ်လုံးပေါက်သည်။ ဆရာဝန်များကိုပြသရာ ကင်ဆာရောဂါဟု ပြောသည်။ တတ်နိုင်သလောက် ဂရုစိုက်ကုသပေးသော်လည်း ဝေဒနာမသက်သာပဲ ကွယ်လွန်အနိစ္စရောက်သွားတော့သည်။
#ကိုလံဘီယာဓာတ်ပြားအဆိုတော်စိန်ပါတီ
စိန်ပါတီသည် ဟင်္သာတမြို့သူ ဖြစ်၏။စစ်ကြိုခေတ်က ဟင်္သာတမြို့ရှိ မင်္ဂလာဆောင်တစ်ခုသို့ ကျွန်တော်တို့တီးဝိုင်းအဖွဲ့ သွားရောက်ဧည့်ခံကြရာ ဟင်္သာတမြို့မှ ကျွန်တော်၏ မိတ်ဆွေတစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ ရုပ်ရှင်ရုံမှာ သီချင်းဆိုနေတဲ့ သူငယ်မရဲ့အသံက အလွန်ကောင်းတယ်။ လိုက်နားထောင်ကြည့်စမ်းပါဟုခေါ်၍ ရုပ်ရှင်ရုံသို့ လိုက်သွားပြီးနားထောင်လိုက်သည်။
သူမ၏အသံမှာ အလွန်မြည်ပြီး တစ်ရုံလုံးဟိန်းနေတော့သည်။ ရုပ်ရှင်ပြီးသည်နှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းဖြစ်သူ မောင်အီစွတ်ကိုပါခေါ်ယူတွေ့ဆုံ၍ ဆွေးနွေးပြောဆိုကြလေသည်။ သဘောတူသဖြင့်စရိတ် ၁၀၀ ကျပ် ပေးခဲ့၏။
မကြာမီ မောင်အီစွတ်နှင့်မစံ (စိန်ပါတီ)တို့နှစ်ယောက် ကျွန်တော့်အိမ်သို့ ရောက်လာကြသည်။ မစံကို ကိုလံဘီယာ ကုမ္ပဏီသို့ခေါ်သွားပြီး သူ၏အသံကို စမ်းလိုက်သည်။
မစ္စကိက သဘောကျ၍ "ခင်ဗျားတို့ပဲ သီချင်းပေးပြီး ဓါတ်ပြား ၁၂ ပြားသွင်းလိုက်ပါ" ဟု ပြော၍ ကျွန်တော်နှင့်ရွှေတိုင်ညွန့်တို့က မစံအတွက် သီချင်းများရေးစပ်ပြီး တီးလုံးတိုက်ပေးနေရသည်။
တစ်နေ့ မစ္စတာက်ိက "သူ့နာမည် မစံအစား တခြားနာမည်လှလှလေးတစ်ခု ပြောင်းပေးယင်ကောင်းမယ်၊ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ပဲ နာမည်ပြောင်းပေးပါ" ဟု ပြော၏။
ယခုကဲ့သို့ အဆိုတော်အမည်ပေးရခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်တော်တို့ တစ်ခါက တွေ့ကြုံဖြစ်ပျက်ခဲ့ရသည့်အကြောင်းကလေးတစ်ခုရှိသည်။
ရန်ကုန်အနောက်ပိုင်း အငြိမ့်မင်းသမီးတစ်ယောက်သည် ရုပ်ရည်အလွန်ချောမောသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် အရွယ်မှာလဲ ပြောစရာမရှိပေ။ အငြိမ့်ဆရာက
၎င်းမင်းသမီးကိုနာမည်ပေးရန် ကျွန်တော်နှင့်ရွှေတိုင်ညွန့်ကိုပြော၍ "စိန်ပါတီ " ဟုအမည်ပေးလိုက်ကြလေသည်။ စိန်ပါတီနာမည်ပေးပြီး၍ ဆိုင်းဘုတ်တင်တီးလုံးတိုက်
နေစဉ် အငြိမ့်ထောင်ဆရာကိုငွေထုတ်ပေးသော
တရုတ်ကပြားတစ်ယောက်က လက်ထပ်ပေါင်းသင်းလိုက်သဖြင့် ၎င်းမင်းသမီးမှာတစ်ပွဲမျှမကလိုက်ရဘဲ အိမ်ထောင်ကျသွားလေတော့သည်။
သူ့နာမည်နှင့်တင်ထားသောဆိုင်းဘုတ်ကိုလည်း အမြန်ဖြုတ်လိုက်ကြသည့်အတွက် အငြိမ့်ဆရာမှာလည်း
အငြိမ့်မထောင်ဖြစ်တော့ဘဲ ပျက်သွားရလေသည်။
ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် စိတ်ကြိုက်ရွေးထားခဲ့သည့် နာမည်ကို မမေ့လျော့ကြသည့်အလျှောက် မစံကို
"စိန်ပါတီ" ဟုနာမည်ပေးလိုက်သည်။
စိန်ပါတီသည် ရုပ်ရှင်ရုံတွင် သီဆိုရသည်မှာ အသံပါလာလျှင်ပြီး၏။ အပြင်တွင်ဆိုသကဲ့သို့ အားသွန်ခွန်စိုက်
မဆိုဘဲ ရုပ်ရှင်ရုံတွင် နှစ်ရှည်လများသီဆိုခဲ့ရာ ခိုဆိုသော အလေ့အကျင့်ပြုလုပ်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေသည်။
သို့ဖြစ်၍ အပင်ပန်းခံမဆိုတော့ဘဲ ခိုဆိုသောအလေ့ အကျင့်ရှိနေသဖြင့် ဆိုပုံဆိုနည်းများချွတ်ယွင်းသွားခဲ့လေသည်။
ကျွန်တော်နှင့်ရွှေတိုင်ညွန့်က ဓာတ်ပြားသွင်းလျှင်
နာမည်ပျက်တော့မှာမုချဖြစ်၍ အပင်ပန်းခံဆိုရန် စိန်ပါတီကို ပြန်လည်လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ကြပြီး ဓာတ်ပြားများသွင်း၍ ရောင်းချရာ တမုဟုတ်ချင်းလူကြိုက်များကာ
နာမည်ကြီးအဆိုတော်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားတော့သည်။
စိန်ပါတီအသံမှာ အလွန်ပင်စူးရှလေသည်။ ပါးစပ်နှင့်နား တည့်တည့်နေမိပါက နားမခံနိုင်လောက်အောင် စူးရှသည့်အတွက် နားနှင့်မတည့်အောင်လွှဲနေရသည်။
အလွန်ကိုမြည်သည့်အသံဖြစ်၏။
သို့ဖြင့် စိန်ပါတီကို အစ်မဒေါ်စောမြအေးကြည်ထံတွင် သီချင်းကြီးသီချင်းခံများသင်ယူရန် ပို့အပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် "စိန်ပါတီသီချင်းကြီးအဖွဲ့" ဟူ၍ အသံလွှင့်ရုံတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသံလွှင့်ခဲ့သည်။
စစ်ဖြစ်၍ ပထမအကြိမ် ရန်ကုန်ကိုဗုံးချလေသည်။
စိန်ပါတီ၏ခင်ပွန်း မောင်အီစွတ်မှာလည်း ထိုအခိုက် ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားရှာသည်။
ရန်ကုန်ကိုဗုံးချပြီး တစ်ပတ်ခန့်အကြာတွင် ကျွန်တော်၏ ဘေဘီအော်စတင်ကားလေးပေါ်သို့ ထိုင်တီးစန္ဒရားငယ်လေးတင်၍ ကျွန်တော့်မွေးရပ်မြေဖြစ်သော အုတ်ဖိုမြို့သို့ စစ်ပြေးပုန်းရှောင်ရင်းထွက်လာခဲ့ရာ ရွှေညောင်ပင်လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် စိန်ပါတီတို့မိသားစုသည် ချယ်ဂါရီလှည်းပေါ်သို့ ပစ္စည်းများတင်ပြီး ခြေကျင်တွန်းလာနေကြသည်ကိုတွေ့ရသည်။
"မစံတို့ဘယ်သွားကြမှာလဲ" ဟု ကျွန်တော်က ကားပေါ်မှ လှမ်းမေးလိုက်၏။
"ဟင်္သာတကိုသွားမလို့" မျက်ရည်များကျကာ ပြန်ပြောရှာသည်။
"ရထားမစီးဘဲ ဘာပြုလို့ ခြေကျင်လျှောက်လာကြသလဲ"ဟုမေးလိုက်မိ၏။
"ကျွန်မတို့လူစုအတွက် စရိတ်မလောက်ကြလို့ ခြေကျင်လျှောက်လာတာ" ပြန်ပြောလေသည်။
"ခုနေခါ ဘယ်သူမဆို မီးရထားအလကားစီးနေကြတာ မသိဘူးလား"ဟုပြောပြီး ကျွန်တော့်ကားပေါ်က စန္ဒရားကလေးကို ဝိုင်းဝန်းမခိုင်းပြီးချခဲ့ကာ ကလေးများနှင့် အမျိုးသမီးများကို ကားပေါ်တင်၍ လှော်ကားဘူတာသို့
ပို့ပေးလိုက်၏။
ဘူတာမှ တဖန်ပြန်၍ စိန်ပါတီ၏တူ သံတုတ်(ခ) မောင်တင်ညွန့်တို့ကို ခေါ်ပြီး စန္ဒရားကိုပြန်တင်ရ၏။
ထိုမှ ဘူတာသို့ပြန်သွားပြီး လမ်းစရိတ်ပါထုတ်ပေးခဲ့ရသည်။
ဂျပန်ခေတ်အလယ်လောက်တွင် စိန်ပါတီသည် ကိုဘသက်နှင့် အကြောင်းပါသည်ဟု ကြားသိရသည်။ စစ်ပြီးသည့်နောက် ကိုဘသက်နှင့်စိန်ပါတီတို့မိသားစု ရန်ကုန်သို့ ပြန်ရောက်လာကြလေသည်။ ရန်ကုန်သို့ ရောက်လာကြပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ကိုဘသက်မှာ ပန်းနာရောဂါ စွဲကပ်နေသည်။ စိန်ပါတီမှာလည်း ပန်းနာရောဂါ စွဲကပ်ပြန်လေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ အဆိုသမားများဖြစ်သည်။
ကိုဘသက်သည် သီချင်းဆိုရာ၌ စည်းဝါးအဝင်အထွက်နှင့် အတိုအထွာသီချင်းများကို အတော်ပင်လေ့လာထားသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ပင်ကိုယ်အသံကမကောင်းလှပေ။
သူသည် သီချင်းကြီးနယ်တွင် ဝင်ဆံ့သည့်တူရိယာဂီတပညာရှင်များနှင့်လည်း ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရာ၌ ပြေပြစ်လှ၏။
စိန်ပါတီမှာ နိုင်ငံတော်ဆရာအတတ်သင်သိပ္ပံကျောင်း
(ကန်ဘဲ့)တွင် သုခုမလက်ထောက်ကထိကရာထူးဖြင့်
အမှု ထမ်းဆောင်နေချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦး၏ရောဂါများမှာ မသက်သာဘဲ ပို၍ဖိစီးလာလေသည်။
ကျွန်တော်နှင့်စိန်ပါတီ၏တူ သံတုတ် (ခ) မောင်တင်ညွန့်
တို့က အောင်ဆန်းမြို့ အဆုတ်ရောဂါကုဆေးရုံတွင်ကွယ်လွန်သွားသည့် ကိုဘသက်ကို ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးသို့ ပြောင်းရွှေ့သင်္ဂြိုဟ်လိုက်ရသည်။
စိန်ပါတီမှာလည်း များမကြာမီပင် ဘဝတစ်ပါးသို့ ပြောင်းသွားလေတော့သည်။
(ဆက်လက်ဖော်ပြပါမည်)
#စောင်း #မြန်မာ့စောင်း #မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု #မြန်မာ့ဂီတ #စောင်းသင်တန်း #စောင်းအွန်လိုင်းသင်တန်း ြန်မာစောင်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်း
#ရန်ကုန် #မဟာဂီတ #မြန်မာ့ရိုးရာ #စောင်းဦးဘသန်း
