17/07/2026
Hoe de vennoten van De Wijnerie van wijn genieten….*
De Wijnerie verkoopt wijn om mensen bij elkaar te brengen, te verbinden, om babbels te creëren met mooiste herinneringen, om van wijn te genieten zonder kapsones, omdat wijn lekker is, verwonderingen in je mond tovert én omdat lachen en wijn doen schateren.
Wijn proeven is van eeuwenoud niet elitair, wijn was vermaak en feest en liefde, om te vergeten of moed te vinden. Om dingen te verzachten. Om zoveel gewone menselijke dingen. Er is rond wijn, in de loop der tijden en via kapitalen, een proevende elite ontstaan, die wijn koopt om de eigen kennis over wijn te etaleren op een manier die niemand snapt en om van iedere proever een kleine onwetende nieuweling te maken. Soms dwaalt rond wijn een cultuur waar de smaak niet primeert maar de uniciteit, het aanzien, een extravagante prijs en de grootte van de wijnkelder.
De vennoten van De Wijnerie zien anders naar wijn. Om te beginnen kijken wij graag naar wijn. Naar zijn kleuren bijvoorbeeld. Soms als de zon of een lichtstraal die langs gordijnen straalt op de houten vloer, soms als stro zo schoon. Soms als het roze van een zomers kleedje.
Wij steken ook graag onze neus in het glas, nadat we dat botergele of roze vocht wat hebben open gewalst. En dan ruiken we. Soms diep, soms amper. Soms komt er een parfum voorbij dat we niet kennen maar ons doet verdwalen in de frisheid van een ochtend op een ontwakende camping. Soms komt er een wild braakveld op Santorini voorbij en hebben we babbels over de geuren die we niet kennen maar wel herkennen en niet kunnen benoemen. So what ?
Dan nemen we die eerste slok. We zu**en wat lucht in die slok omdat we zo graag slurpen,- van het leven, van wijn, en omdat het niet mocht toen we klein waren-, en dan plonsen we het vocht in onze mond en slikken we door. Soms zeggen we ‘baah’, ‘dat klopt hier niet’. Soms uiten we een lange of kortgerekte ‘waauw’ met een ‘wasda’, ‘’da’s lekker' en dan zegt iemand, ‘gelijk een fris groen appeltje’, ‘ja en er is precies wat boter bij’ en nog iemand jubelt ‘hier stoort nu eens niets in dit sap’, en iemand anders, meestal de Peer, besluit ‘en die blijft zo lang en lekker hangen’.
Bij ons zit dus niemand met zijn pink in de lucht, wijsgerig naar dit of dat ingrediënt te wijzen, te opperen dat we eerst dit proeven en in een volgende diepere laag ook dat. Om ten slotte te besluiten met een betweterige ‘je ne sais quoi’.
Neen. We vertellen meestal wat we voelen, wat er zomaar ons te binnen schiet, wat de wijn met ons doet, welke associaties er zomaar opduiken gaande van een valavond in Umbrië tot de geur van ons moemoe haar schort of een pub in de Lower East van New York.
Dus, beste Wijnerist(e), wat we voorstellen is dat je in je GSM, op je ‘notities’ bijvoorbeeld een pagina ‘Wijneriewijn’ aanmaakt en daarop noteert welke wijn uit het pakket voor je een ‘waauw’ gevoel gaf. Je kan er ook de geuren en kleuren, aroma’s of smaken, bewaren die je spontaan opvielen. Schrijf er ook bij welke herinneringen de wijn bij je bovenhaalde of welke streek, dorp of mens er, na je langgerekte afdronk, uit je herinnering opdook. En vooral vertel daarover met de mensen rondom je. Het levert je gegarandeerd prachtverhalen op. Daar ligt de meerwaarde…..
Want wijn is er om te genieten. Op jouw manier.
Proost,
Peer, Polle, Bolle en Jo
* Deze tekst voegen we toe aan de zomerboxen van De Wijnerie.
